ترمیم کننده بتن ویژه

به هیچ عنوان! این کار یک اشتباه مهندسی رایج است. فرمولاسیون ترمیم‌کننده ویژه اینترلوکس با دقت بالایی مهندسی شده و نسبت الیاف پلیمری و افزودنی‌ها دقیقاً برای وزن مشخصی از پودر پایه محاسبه شده است. افزودن هرگونه مصالح اضافی (مانند ماسه یا سیمان)، این تعادل شیمیایی را بر هم زده و خاصیت «بدون انقباض بودن» و چسبندگی ملات را به شدت کاهش می‌دهد. نتیجه این کار، تبدیل یک ملات تخصصی به یک ترکیب ضعیف است که به سرعت دچار ترک‌خوردگی و جداشدگی خواهد شد.

بر اساس دستورالعمل‌های فنی، حداکثر ضخامت اجرای ترمیم‌کننده بتن ویژه اینترلوکس در یک مرحله نباید بیشتر از 3 تا 5 سانتی‌متر باشد. اگر ضخامت اجرا یکباره بیش از این مقدار باشد، لایه‌های بیرونی ملات به سرعت خشک شده، در حالی که لایه‌های داخلی هنوز مرطوب هستند. این تفاوت در سرعت خشک شدن، باعث ایجاد تنش و بروز ترک‌های عمیق می‌شود. برای ترمیم‌های عمیق‌تر (مثلاً $10$ سانتی‌متر)، باید لایه‌گذاری را در چند مرحله انجام دهید؛ به این صورت که لایه اول اجرا شده و پس از گیرش اولیه (در حالی که هنوز مرطوب است)، لایه بعدی اعمال شود.

بله، این یک ضرورت مطلق است. بسیاری تصور می‌کنند وجود پلیمر نیاز به آب‌پاشی را از بین می‌برد، اما مراقبت در 24 ساعت اول برای این محصول بسیار حیاتی است. به دلیل سرعت بالای گیرش در ملات‌های ترمیم‌کننده اینترلوکس، قرارگیری در معرض باد یا تابش مستقیم آفتاب باعث تبخیر سریع آب سطحی و ایجاد «ترک‌های مویی» (پلاستیک) می‌شود. توصیه می‌شود پس از گیرش اولیه (حدود 3 تا 4 ساعت پس از اجرا)، سطح را حداقل به مدت 24 تا 48 ساعت مرطوب نگه دارید یا با نایلون بپوشانید تا به مقاومت نهایی ایده‌آل برسد.

بله، کاملاً مناسب است. ترمیم کننده بتن ویژه اینترلوکس بر اساس استانداردهای بین‌المللی ASTMC1583 و BSEN12636 تولید شده و در برابر سیکل‌های مخرب یخبندان و ذوب بسیار مقاوم است. همچنین، این ملات مقاومت بالایی در برابر نمک‌ها و مواد یخ‌زدا دارد که آن را به انتخابی بی‌نظیر برای ترمیم نمای ساختمان‌ها، پل‌ها و سازه‌های بتنی در شرایط جوی سخت تبدیل می‌کند.

آماده‌سازی سطح، کلید موفقیت در ترمیم است. سطح بتن زیرکار باید کاملاً تمیز، عاری از روغن، گرد و غبار، رنگ و ذرات سست باشد. یک نکته بسیار مهم اجرایی، رسیدن به حالت «اشباع با سطح خشک» (SSD) است. یعنی پیش از اجرای ملات اینترلوکس، باید سطح بتن قدیمی را کاملاً با آب خیس کنید، اما هنگام اجرای ملات، نباید هیچ گودال آب یا رطوبت درخشانی روی سطح باقی مانده باشد. این کار مانع از مکیده شدن آبِ ملات جدید توسط بتن قدیمی می‌شود.