رزین اپوکسی

این مشکل عمدتاً ناشی از خطای انسانی در فرآیند اختلاط است. رزین‌های اپوکسی اینترلوکس بر پایه واکنش‌های دقیق شیمیایی پخت می‌شوند. برای جلوگیری از این مشکل:

• نسبت اختلاط: حتماً از ترازوی دیجیتال دقیق استفاده کنید (اختلاط باید وزنی باشد، نه حجمی).
• کیفیت هم‌زدن: جزء A (رزین) و B (هاردنر) را حداقل به مدت ۳ تا ۵ دقیقه کاملاً مخلوط کنید. در حین کار، حتماً دیواره‌ها و کف ظرف را با کاردک بتراشید تا هیچ ماده ترکیب‌نشده‌ای باقی نماند.
• دما: رزین را در دمای استاندارد محیط (۲۰ تا ۲۵ درجه سانتی‌گراد) اجرا کنید.

ایجاد حباب به دلیل محبوس شدن هوا هنگام اختلاط رخ می‌دهد. برای دستیابی به سطحی کاملاً شفاف و شیشه‌ای با رزین‌های اینترلوکس موارد زیر را رعایت کنید:

• هم‌زدن اجزا را به آرامی و در یک جهت انجام دهید.
• پیش از اختلاط، می‌توانید ظرف حاوی جزء A (رزین) را در حمام آب گرم (بن‌ماری) قرار دهید تا گرانروی (ویسکوزیته) آن کاهش یافته و حباب‌ها راحت‌تر خارج شوند.
• پس از ریختن رزین روی سطح کار، با استفاده از تورچ (شعله‌افکن) یا سشوار صنعتی با حرکتی سریع و یکنواخت، حباب‌های سطحی را از بین ببرید.

ساختار پلیمری تمامی رزین‌های اپوکسی در برابر تابش مداوم اشعه ماوراء بنفش (UV) حساس است. با این حال، رزین‌های اپوکسی اینترلوکس با بهره‌گیری از باکیفیت‌ترین افزودنی‌های ضد اشعه (UV Stabilizers) فرموله شده‌اند که مقاومت آن‌ها را در برابر زردگرایی به شدت افزایش داده و شفافیت محصول را برای مدت طولانی تضمین می‌کند. (نکته: برای پروژه‌هایی که دائماً در فضای باز و زیر نور مستقیم خورشید هستند، اجرای یک لایه کیلر پلی‌اورتان به عنوان پوشش نهایی توصیه می‌شود).

میزان مصرف به ضخامت لایه نهایی و میزان تخلخل سطح بستگی دارد. به عنوان یک قاعده کلی در سطوح کاملاً صاف و تراز، برای ایجاد لایه‌ای به ضخامت ۱ میلی‌متر، به حدود ۱.۱ کیلوگرم مخلوط رزین و هاردنر در هر متر مربع نیاز دارید. توجه داشته باشید که در سطوح متخلخل (مانند چوب خام یا بتن)، ابتدا باید سطح را با یک لایه پرایمر یا رزین رقیق سیل (مهر و موم) کنید تا از جذب بیش از حد مواد جلوگیری شود.